Ik ben voor de bijl gegaan. Ik weet het zeker: ik wil ook fitgirl worden. Dus heb ik mij een week geleden al weer (oeps, ik loop achter met de diaries) laten afmatten bij Cross Fit. Hellelujeh. En een poging gedaan tot detoxen en gefaald. Want als ik die instagram profielen zie van al die hippe fitgirs, Kayla’s en weet ik wie nog meer, dan moet dat toch te doen zijn? Fit worden? Maar ik vind het moeilijk. Dus ik eet weer normaal brood in de ochtend (ik heb weken lang smoothies als ontbijt gemaakt, tot ik mijn blender kapot maakte) en ik ga weer ‘gewoon’ naar spinning bij Basic Fit (blijft lekker goedkoop). Crossfit, daar ga ik nog even over nadenken. Wat is dat duur, maar wat een lekker gevoel als je een uur lang over je grenzen heen gaat (en vervolgens 3 dagen niet fatsoenlijk meer kan lopen= minder gevoel). Maar het is zwaar. Ik vraag het mij regelmatig af: is het zwaar omdat ik al dertigplusser ben? Zit er geen energie meer in mijn lijf? Heb ik die in mijn twintiger jaren ‘op’ gebruikt? Of heb ik mezelf te lang verloederd? Zo’n drie jaar geleden was ik hartstikke fit. Ik woog 6 kilo lichter dan nu, spinde drie keer in de week (nu 1x maar er gaat geen grammetje af) tot ik ging samenwonen (ja meiden, groot gevaar voor je gewicht want ineens heb je lekker eten in huis). 

Sowieso jojo ik al jaren. Ontzettend slecht, maar het is zo. Tijdens mijn tienerjaren deed ik mee aan de Nederlandse kampioenschappen Trampoline springen. Fit willen zijn zat er altijd al in. Maar nu, als boardsports blogger mag ik mezelf zo noemen?  voel ik nog meer druk. Op mijn surf Go Pro video zien de meesten een meid die geniet van surfen ik zie alleen maar mijn slappe cellulitis bovenbenen. En dan ga ik over 2,5 maand naar Peru. Ik maak me nu al zorgen over hoe ik eruit ga zien aan het strand. Ik moet toch minstens een beach fotoshootje doen voor de blog?  En natuurlijk wil ik surfen nadat ik uitgebreid oceaan + haai onderzoek heb gedaan. Naja het heeft z’n voordelen, zo’n blog, ik ga harder aan m’n lijf werken. Maar ik kan natuurlijk ook die shoots overslaan. Of niet en lekker normaal blijven doen. Echt zijn en voor mij geldt dat iets minder fit. Af ten toe heb je dat he, zo’n momentje dat je even moet zeuren. Gelukkig zijn daar dagboeken voor, of blogs, zodat je in ieder geval het gevoel hebt dat je tegen meer dan alleen een boekje praat. En dat je aan anderen laat zien dat je niet de enige bent met dit probleem, toch? 

Outfit / Hat – Asos, Coat – H&M