800px
Wearing: Roxy dress

Ik ben terug van een heerlijke break van twee weken. Even unpluggen. Weinig tot geen internet (en weinig spullen).

Op een gegeven moment heb je ook niet meer nodig. Ik keek niet meer uit naar dat momentje om social media te checken. En als ik dan even online kon gaan vond ik (informatie freak) het niks aan. Hoe kan het lezen van komkommer nieuwtjes nou leuker zijn dan surfen? Na 4 dagen niet online te zijn geweest kom je er na 5 minuten je nieuwsfeeds doornemen achter dat je toch niks hebt gemist. Alles blijft hetzelfde. Ik miste mijn föhn niet, mijn spijkerbroek niet, zelfs mijn bed niet (okay dat was gelogen, het was soms best koud in de bergen en een opblaasmatje slaapt niet altijd even fijn).

Tijdens twee weken eens echt vakantie hebben (niet travelbloggen, zoals je hebt gemerkt) ga ik – of ik nou wil of niet – vaak alles even na. Vind ik bloggen bijvoorbeeld nog wel leuk? Ik verloor de passie in hetgeen waarvoor ik ooit begon met bloggen: het schrijven. Dit weekend – ik kan natuurlijk na vakantie niet stilzitten – gooide ik mijn blog om. Ik was niet tevreden, miste mijn allereerste layout met mooie grote fotoblokken. Mijn blog was traag, de layout op sommige pagina’s wat gek en ik had weer wat energie nodig om verder te bloggen. Ik ben er – voor zover een perfectionist dat kan zijn – weer even tevreden mee. Ik doe alleen niet mee aan al die regeltjes. Je MOET regelmatig posten zodat lezers weten wanneer ze terug kunnen komen. Nee, ik post wanneer ik zin heb. En ik moet de zin in het schrijven weer even terug krijgen. Mijn eigen schrijfstyle weer terug krijgen.

En dat ‘iets’ terug vinden is waarvoor ik het doe. Maar niet alleen op bloggebied. Ik weet het even niet meer. En dan zit je weer in zo’n klein zwart gat, zoals ik hier een keer beschreef. Wil ik emigreren, is Marketing nou echt ‘mijn vak’. Moet ik naar Amsterdam, net als ‘iedereen’. Woon ik nog fijn in dit huisje? Wil ik echt geen kinderen (hurry, you’re 30+). Wil ik echt wereldreis 2.0 gaan maken? Wil ik die contractverlenging wel? Wil ik wel zo open zijn op mijn blog? Zal ik alle foto’s van mezelf van internet verwijderen? Is reizen iets waarvan ik mijn werk wil maken? Of is reizen weglopen? Allemaal vragen waar ik weer even antwoord op moet krijgen. Ik moet even weer op “het rechte pad” worden gezet. Allemaal moetjes.

Zoals het een echte perfectionist betaamt

Ik weet dat de meesten mijn blog volgen omdat het zo, ik citeer enthousiast is geschreven en dat het nu even wat minder enthousiast is. Maar ik vond toch dat ik het kwijt moest. Bloggers lijken zo’n geweldig leven te hebben, maar wij (mag ik dat zeggen?) zijn ook maar normale mensen met normale mensen problemen ;-) Maar genoeg filosofisch gepraat: volgende week start ik met een mindfulness cursus. Om even weer tot rust te komen met gedachtes die ik hierboven beschreef. Althans, dat hoop je dan.

Voor jullie nu een mini foto sessie van de afgelopen twee weken en natuurlijk wat verbeteringen in de layout van Style Spy. More to come asap, pinky promise!

“Home is where you ‘park’ your tent”