Behalve schattige dorpjes en natuur ben ik ook een stadsmeisje. Mijn ideale woonplaats zou dan ook zeker een schattig wijkje in de grote stad zijn. Op loopafstand van de drukte, maar net op een locatie waar je je even kan terugtrekken. Uiteraard in de buurt van het strand of mooie bergen. In Lima vonden we die schattige wijkjes. Als je nèt even die zijstraat nam.Pastelkleurige huisjes met witte balkonnetjes. Doodstille pleintjes omringd met tropische planten en af en toe een gezicht die zich achter de was verstopt. Op loopafstand van het bekende Kennedypark, de drukke winkelstraat van Peru, de toeristische Costa Verde boulevard. Dit pleintje was onze plek om even terug te trekken.

Met ons bedoel ik Carina uit Stuttgart. Carina ken ik via Mariela, de vriendin die in Peru ging trouwen. We boekten samen met Salvatore, een gezamenlijke vriend van ons allemaal, een appartement bij Air B n B. We spraken elkaar voor de reis af en toe via chat, maar ontmoetten elkaar pas ‘echt’ in Lima. Daarvoor hebben we elkaar waarschijnlijk op de Nederlandse bruiloft van Mariela (ja, ze trouwde 2 keer met dezelfde man), een jaar eerder,  gezien. En een paar uur later waren we dikke vriendinnen. Gierend van het lachen vielen we uitgeput in slaap. Als je ‘alleen’ reist sta je open voor iedereen, maak je nieuwe vrienden. Stiekem ging ik niet helemaal op reis. Maar goed, die zij straatjes dus.

Neem eens dat zijstraatje
Ik kan alleen maar omarmen om van het gebaande pad af te wijken. Om te gaan lopen, niet rechts, maar links te gaan. Nieuwschierig te zijn. Lef hebben om die deur open te doen. En gewoon eens ergens te gaan zitten. Je weet nooit welk surfstelletje uit hun groene Volkswagen busje stapt, dat er een rijtje pastelhuisjes achter een lelijk gebouw aan de snelweg zit verstopt. Dat er een Italiaanse koffietentje én longboardwinkel in één straat zitten shop till you drop at the coffeeshop.

En, oh jeetje ik schaam mij wel een beetje. Jullie moesten zo lang op blogposts van Peru wachten. Ik ben echt echt een heeeeele slechte blogger. Maar er is zoveel achter de schermen gaande. Naast mijn normale leven als Online Marketeer (Technoloog, klinkt mooi hé) en het bijhouden van sociale contacten (lekker serieus) ben ik bezig met de blog. De foto’s bewerken in één vaste stijl. Video scripts uitdenken (alleen maar uitdenken, verder kwam ik niet), de nieuwe website achter de schermen klaarmaken (ik wil meer dan een blog zijn en mis wat functionaliteiten) én overstappen naar een nieuwe host. Dat is gelukt, maar niet helemaal perfect. Weer een avondje op de ftp zitten helaas. Slechte smoesjes, ik weet het.

Tot gauw?