Als ik vertel dat ik op wereldreis ga krijg ik verschillende reacties; meestal is het een: “maar ik zou dat niet kunnen”, of “Ik kan niet sparen, maar wauw dat jij dat voor elkaar hebt gekregen”. Oh yes, I feel ya!

Vooral dat laatste is iets wat mij in het begin niet gemakkelijk afging. Het is als een duiveltje op je rechterschouder die zegt dat je nieuwe schoenen nodig hebt en dat je best deze maand best €100 meer mag uitgeven omdat je volgende maand wel ietsje meer kan sparen. Ja dat gebeurd dus niet. En zo raak je gewend aan steeds iets minder sparen. Je moet dat duiveltje negeren en bepaalde (niet eens belangrijke) behoeftes negeren. En luisteren naar het engeltje op je linkerschouder: de discipline om te sparen.

Hoe moeilijk dat ook is, aan de andere kant:  krijg je er veel voor terug.

Dingen die ik nog meer ga opgeven om te (wereld)reizen:

Spullen

Hoewel ik het mij de laatste paar jaren wel goed heb afgeleerd, is consuminderen soms wel lastig, vind je ook niet? Met name door mijn uit de hand gelopen-hobbyblog. Dan overtuig ik mezelf dat ik een zoomlens nodig heb op reis en een 32mm voor skatefoto’s, of een veilige website omdat Google je dan beter vindt, of een fresh design – dat veranderd zodra mijn mood veranderd. Gelukkig weet ik die honger naar materiële spullen ook snel weer te stillen anders was ik nooit zo ver gekomen met sparen.Het opgeven van weekendjes weg is misschien nog wel de allermoeilijkste: ik wil gewoon weer weg.

En een ander voordeel: minder miskopen.

Save memories, not money, right?

Mijn huis (en dier)

Vooral toen het in mijn omgeving echt aankwam dat we een jaar weggaan – want daarvoor dacht men dat ik alleen maar riep dat ik op wereldreis wou – vond ik die opmerkingen over mij huurhuis weleens vervelend; “Jeetje wat zonde”. En ja hoewel het best zonde is om een huurhuis waar je prima en ruim woont op te geven: zo zie ik het niet.

Misschien kopen we wel een huis na de reis, ik vind ons huidig huisje niet bijzonder en er zijn plannen om een huisje in Thailand te kopen. Dat laatste is wel roepen overigens ;)

Mijn senior huisdiertje houdt het hopelijk nog even vol tot we weg gaan en anders gaat ze naar de ouders van mijn vriend – in een soort van pensionnetje (ze zijn daar gek op dieren). Update 30 maart: helaas is het hamstertje niet meer bij ons :(

Let’s just see in a year

Mijn neefje van bijna 1 jaar zie ik een jaar niet

Het had niet beter gepland kunnen worden ;-) Maar ik blijf denken dat kindjes van +2 leuker zijn dan tussen de 1 en 2. Mezelf geruststellen.

Een leuke baan

Ironisch genoeg – of misschien juist omdat ik weg ga – heb ik het gevoel dat ik eindelijk dé functie heb gevonden dat bij mij past. Ik heb geen vaste baan, maar of je dat nou wel of niet hebt, na een jaar reizen is het altijd gokken of je weer een leuke functie vindt of dat je mag terugkomen. Daarentegen kan er veel veranderen in een jaar (op reis zijn).

Mijn vriend heeft het geluk dat hij na een jaar mag terugkomen. Lucky bastard

De ergste dingen? Een dier of familie achterlaten vind ik stiekem toch wel een beetje erg… 

Wat vind jij lastig om op te geven? Of wat zou jij lastig vinden op om te geven?