Avonden gevuld met wandelen langs de Thames, pints, fish & chips, lachen met blogster Nieke terwijl we wachten op een plekje in Wahaca, blaren onder je voeten en de drukte van het altijd bruisende Londen oh how I miss Londen. Inmiddels ben ik een week uit de drukte ontsnapt en weer terug in het stille Groningen. Bezoekjes aan grote steden geven mij thuis het ultieme dromomanie gevoel, wat kan het hier ineens saai zijn. Strakke 40-urige werkweken, ’s avonds sporten en van moeheid op de bank ploffen. Oh en niet meer elke avond gezellige dingen doen, gewoon omdat je dat (vooral op mijn leeftijd ;-) man on man) niet volhoud. Ik weet nog dat ik vroegâh in mijn twentysomething 40 uur in de week werkte en daarnaast 10 uur extra in de cocktailbar stond in het weekend, gewoon omdat het kan. En zo energiek voelde ik mij in Londen. Moet je mij nu eens zien, om 8 uur lig ik soms al halfdood op bed weg te dromen bij een serie zoals Girls. Kende je die nog niet trouwens? Kijken, Nu! Wat een hilarische serie.

Hierbij nog een paar avonden van London by night om nog even bij weg te dromen voor ik morgen om 9 uur weer verkouden achter mijn laptopje zit, back to reality, zoals mijn zusje dat zo mooi zegt ;-)