Ik ben niet zo vaak in Friesland te vinden. Hoewel het – als Groninger – mijn buurtje is, ga ik sneller richting het zuiden van het land. Voor watersporten ga ik liever naar het buitenland. Ik ben toch een warm-weer mens. Maar deze zomer bracht ik een weekendje in nationaal Park de Alde Faenen door, met het geluk dat het prachtig zomerweer was. En na dit weekendje wil ik mijn ervaringen op het water graag met jullie delen. Want ook hier in ons kikkerlandje zijn blijkbaar genoeg mooie plekken om heerlijk op het water te zijn. En Friesland is natuurlijk de provincie an sich om lekker te gaan watersporten.

De Alde Faenen

In het hart van Friesland ligt het grote laagveenmoeras De Alde Feanen. Een nationaal park vol met meren, petgaten, rietlanden, ruigten, struwelen en moerasbossen. Het park ligt gelegen rondom het dorp Eernewoude. Ik ben gek op watersporten. En wat is een mooiere manier om het national park van de Alde Faenen te ontdekken dan te water.

Overleven in de kano

Het is zaterdag, ik vaar in mijn eentje met een plastic kaart het water van de de Alde Faenen op. Meneer Hollema legde mij uit hoe en waar ik het beste naartoe kan varen. Langs de kade, en bij het oversteken goed op overstekende boten letten. Stiekem vind ik het ook wel een beetje eng: “wat als de schippers je niet zien”. Je bent toch wel een klein mensje zo tussen de grote boten.

Over het kanoën heb ik geen uitleg van meneer Hollema gekregen. Blijkbaar ging hij ervanuit dat ik al kon kanoën. Nou moet ik zeggen dat dat niet zo moeilijk is, je moet alleen doorhebben welke techniek het beste werkt. En goeie armspieren kunnen ook geen kwaad by the way.

Er wordt mij verteld dat ik de kano route binnen 2 uur kan varen. Als ik na een half uur al bijna over de helft ben word ik overmoedig. “Dit kan ik wel sneller”. Ergens halverwege is het de bedoeling dat ik een kleine ingang in moet varen voor mooi natuur.  Waar zelfs geen kleine bootjes doorheen kunnen. “Het lijkt op een hekje”  wordt mij verteld. “Oehh, hidden gem”  denk ik nog.

Letterlijk een hidden gem. Nadat ik er een keer voorbij heb gevaren herken ik dan eindelijk iets wat op een ingang van deze must route lijkt.

Eenmaal binnen zie ik de pracht van deze route:  bijzondere vogels in het water, overhangende bomen, waar het zo ondiep is en het water zo helder is dat je de bodem kunt zien. Tot mijn schrik, ik heb namelijk een vissenfobietje.

Maar het blijkt behalve mooi ook een uitdaging als je niet goed stuurt. Je vaart dan zo de overhangende bomen in. En van kanoën is er hierbinnen geen sprake. Ik ben meer aan het overleven. Ik druk de kano met de peddel van de kant als ik wegdrijf na het nemen van foto’s. En als ik voor de zoveelste keer één ben met de natuur, besluit ik om terug te gaan. Gelukkig, er komen nog meer kanoërs aan. Ik begon het een beetje eng te vinden in m’n eentje.

Na deze rit ben ik moe en geïrriteerd. Ik ben ook al meer dan een uur onderweg. Nee dit kan ik dus niet sneller doen. Ik besluit om wat vrije keuze routes over te slaan en de main route te volgen. Onderweg word je door iedereen gegroet en kom je de leukste plekjes tegen om je bootje aan te meren. De route is herkenbaar gemaakt door de namen van de huisjes. Rondom het nationaal park kun je huisjes huren, die er zo gezellig bij liggen, dat mij dat ook wel een keer wat lijkt. Binnen 2 uur zie ik dan eindelijk een herkenbaar standbeeld van de schaatsers. Ik vaar weer terug naar Hollema en al mijn spulletjes komen droog uit de waterdichte ton. Jajh for that, want de spiegelreflex moest en zou meegaan.

Ook mijn route doen? Ik huurde mijn kano bij verhuurbedrijf Hollema.

Supping like a pro

Aan de overkant van waar ik mijn kano had gehuurd, vaar ik met mijn sup weg door de slootjes van de Alde Faenen. Iets minder gevaarlijk, want hier varen geen boten. Een route onder bruggetjes door en langs survivalkampen. Samen met de meiden van Expeditie Kram suppen we rondjes. Hier en daar pletten we per ongeluk wat bloemetjes, het water ligt goed vol met waterplantjes. Op het suppen raak ik wel iets sneller uitgekeken, wellicht ook omdat ik moe ben van het kanoën en de route iets eenzamer is dan de kano route. Wel ben ik te spreken over mijn eigen sup kwaliteit;-) jajh for yoga en pilates.

Tip: huur je sup bij Outdoor Veldboom. De mensen achter Veldboom hebben een oprechte passie voor watersport. Ik kon wel uren praten over boardsporten, leuk!

Zeilen in Akkrum

De volgende dag – zondag – rij ik met de auto richting Akkrum om de super enthousiaste Natasja te ontmoeten. Natasje heeft met haar man in Akkrum een geweldige boerderij aan de Paen (zo heet deze straat) gekocht en verhuurt hier nu zeilbootjes. Ze komt zelf uit de Randstad en deed vroeger aan surfen which makes me a big fan!. We wachten op een ‘zeil opa’, een term waar Natasja’s klanten mee kwamen om de vrijwilligers te omschrijven, die helpen bij het zeilen. Onze zeil opa is officieel geen opa, I repeat: “Ik wacht nog op één van mijn kinderen”. Het is een man van ergens in de 50 die is opgegroeid met zeilen en de kneepjes van het vak weet. Helaas ligt er vandaag geen wind. Met de motor varen we naar het midden van  Wide Le – zoals het water daar zo mooi heet – en we heisen daar de zeilen op. Als dat niet goed lukt varen we met motortje naar het pittoreske Grou, over de Pikmar. Daar lukt het zeilen ook niet zo goed en als we lang genoeg afdwalen besluiten we na 2 uur weer terug te rijden naar Pean.

zeilopa-akkrum zeilboot-paen zeilen-akkrum zeilen-grou-friesland zeilboot

Helaas geen wind, maar wat is Natasja een vriendelijke vrouw (and surfchicks rock!). En wat lijkt Grou mij een fantastisch dorpje om te zien. Als je ook maar richting Friesland gaat om te zeilen, raad ik je zeker aan om richting Paen te rijden en met een zeilopa mee te zeilen